Kies vooraf tussen een raster en een losse compositie
Er zijn twee manieren om een verzameling lijsten op te hangen, en ze verdragen elkaar slecht. Een raster gebruikt lijsten van gelijke maat met overal dezelfde tussenruimte en oogt rustig en formeel; het werkt goed in een hal, boven een dressoir of in een strak interieur. Een losse compositie combineert verschillende maten rond een denkbeeldig middelpunt en oogt levendiger, maar vraagt meer oefening. Wat niet werkt is de tussenweg: bijna-gelijke maten met bijna-gelijke afstanden leest het oog als een mislukt raster.
Leg de hele wand eerst op de vloer uit
Meet het beschikbare wandvlak op en teken die maten met afplaktape af op de vloer. Schuif de lijsten daarbinnen net zo lang tot de verdeling klopt, en fotografeer het resultaat van bovenaf voordat u iets ophangt. Wie dat overslaat, boort onvermijdelijk gaten die achteraf niet blijken te kloppen. Een tweede methode is elke lijst overtrekken op krantenpapier, die vellen uitknippen en ze met tape op de wand hangen; dan ziet u de compositie direct op ware grootte en op de juiste hoogte.
Houd de tussenruimte klein en overal gelijk
De meest voorkomende fout bij een fotowand is te veel lucht tussen de lijsten. Vijf tot acht centimeter is voor de meeste formaten de juiste orde van grootte; bij kleine lijsten mag het naar drie. Zodra de afstanden groter worden dan ongeveer tien centimeter, vallen de lijsten uit elkaar en ziet u geen wand meer maar losse plaatjes. Belangrijker nog dan de exacte maat is dat de afstand overal hetzelfde is, ook diagonaal tussen lijsten die elkaar net niet raken.
Eén element vasthouden geeft samenhang
Een fotowand valt of staat bij één gedeelde eigenschap. Dat kan de lijstkleur zijn, bijvoorbeeld overal zwart of overal blank hout, maar het kan ook de beeldsoort zijn: alleen zwart-wit, alleen dezelfde reis, alleen dezelfde kleurfamilie. Wie zowel de lijsten als de beelden laat variëren, houdt een rommelig geheel over, hoe goed de compositie ook is. Passe-partouts helpen daar sterk bij: een brede witte rand rond elk beeld brengt zelfs zeer verschillende foto's tot rust.
Bouw op vanuit het zwaartepunt
Begin bij het ophangen met het grootste of visueel zwaarste werk en plaats dat iets uit het midden, op ongeveer honderdvijfenveertig centimeter. Hang daaromheen de rest, waarbij u donkere en lichte beelden afwisselt zodat het gewicht verdeeld blijft. Houd de buitenrand van de hele compositie als een denkbeeldige rechthoek in de gaten: die mag onregelmatig zijn, maar niet zo grillig dat er aan één kant een lange sliert ontstaat. Werk van binnen naar buiten, niet van links naar rechts.
